Spreuk Van De Dag

Op hetkerstverhaal.nl wordt dit jaar weer een ‘wedstrijd’ gehouden wie het mooiste kerstverhaal kan schrijven.Nu ben ik niet echt een ster in korte verhalen schrijven, en al helemaal niet van maar 550 woorden, maar meer van de columns. Ik wilde in elk geval iets proberen. Daar zijn een drietal verhalen uit voort gekomen die op deze site zijn terug te vinden.

Je kunt hier je waardering over onderstaand (en enig ingestuurde) verhaal geven:

“Driving home for Christmas…” zong de man hardop mee in de auto. De laatste dagen voor kerst was Chris Rea weer volop te beluisteren via de radio. Het was vierentwintig december, kerstavond. En de man zat in zijn auto op weg naar de laatste afspraak van die dag. Half vijf alweer, buiten de auto was het donker en nat. De rode achterlichten in de file voor hem zorgden voor een groot lint die de weg aanduiden die hij nog af te leggen had.

Op de radio hoorde hij iemand zeggen;”Voor zover het één na mooiste kerstliedje, en nu mijn absolute favoriet, Mariah Carry met… KLIK! De man had snel de autoradio uitgezet. ‘Je kunt ook overdrijven’, dacht de man. ‘Mooiste kerstliedje? Dat gejank?’More…

In gedachten verzonken reed de man metertje voor metertje verder in de file. Wanneer was hij voor het laatst op tijd thuis geweest met de Kerst? Hij wist het niet meer, De laatste dagen ervoor waren altijd verschrikkelijk druk. Iedereen wilde nog snel alles af hebben, en je kon de klant niet laten wachten natuurlijk.

Na een kleine vijf minuten zette de man de radio weer aan. De laatste tonen van ‘White Christmas’ klonk er uit de speakers. ‘Mr. Christmas zelf, good old Bing Crosby, zegt de radiopresentator. Dat geeft je toch het echte gevoel van Kerst en gezelligheid. En nu verder met…’

Herinneringen komen bovendrijven bij de man achter het stuur over lang vervlogen tijden. Hoe hij, als klein jongetje, met zijn vader en moeder naast de kerstboom zat. Het houten vliegtuigje dat zijn vader voor hem gemaakt had. De warme chocolademelk die zijn moeder altijd maakte. En vooral de rust die ervan uitstraalde. Vader was altijd thuis geweest met kerstavond. Hij was door het jaar vaak weg voor zijn werk, maar op dit soort dagen was hij altijd vroeg thuis. Hou deed hij dat toch?

De stem van de radiopresentator begon te verhalen over de drukte van de dag, dat de mensen niet meer toekomen aan ontspanning en hun gezin. Iedereen wil een zo groot mogelijk huis, met een zo groot mogelijke auto voor de deur, maar tegelijk is men zo min mogelijk thuis en zoveel mogelijk onderweg om de auto maar niet op de oprit te hebben staan. Waarom?

De man ziet zichzelf ineens voor zich als een oude man die eenzaam en alleen Kerst aan het vieren is. De kinderen komen niet meer langs met de Kerst, hij was er zelf vroeger ook nooit tenslotte. Zijn vrouw heeft de moed al opgegeven om er een paar gezellige dagen van te maken. ‘Dit lijkt wel een goedkoop Dickens sprookje’, denkt de man, ‘dat lijkt me niet de bedoeling van mijn leven.’

Hij zoekt op zijn mobiel het nummer van zijn afspraak. ‘Ja, met mij. Zeg het lukt me niet meer vandaag. Ik ga naar huis, Kerst vieren.’ “Goed plan,’ zegt de man aan de nadere kant van de lijn, ‘ik vind het zelf ook wel goed voor vandaag. Volgende week even een nieuwe afspraak plannen?’

De man drukt zijn telefoon uit en zijn knipperlichten aan. Bij de afslag verlaat hij de snelweg en gaat er aan de overkant meteen weer op. De andere kant op, richting huis.

‘Driving home for Christmas…’ begint de man weer te zingen, maar dit keer gemeend.