Wat een gedoe, niets dan ellende in de nieuwsberichten. Ik dacht dat het zonnetje de mensen weer wat vrolijker zou stemmen.
Afgelopen paasweekend heerlijk in de tuin bezig geweest en van het zonnetje genoten. Tussendoor nog even het dak om op uit te zoeken waar het water nu vandaan kwam wat die ochtend gestaag uit het plafond druppelde. Maar dat verdwijnt vanzelf weer uit je gedachten als je verder gaat met het splijten van wat wormen als je de spade in de grond steekt.
Ook in de krant en bij het journaal zie je de beelden weer opduiken van de Keukenhof en massa’s traag voorbij trekkende (Duitse) toeristen. De gezellige sfeer in de overvolle pret-, dier- en cultuurparken, niet te vergeten de meubelboulevard.
Hoe anders is het om op dinsdag weer naar je werk te moeten. Rotweer natuurlijk, allemaal geweldige automobilisten voor je die denken nog steeds 90 te mogen op de linkerbaan van de snelweg, want dat deed met de paasdagen ook iedereen tenslotte. En de berichtgeving in de on-line kranten die meteen weer over dood en verderf gaan.
Is het nou zo moeilijk om gewoon even een week lang alleen maar leuk nieuws te brengen? Vertel eens over het plezier dat de kinderen beleefd hebben aan de paasvuren, in plaats van een vermelding over stankoverlast van paasvuren uit Duitsland. Zeg eens; “Na regen komt zonneschijn” in plaats van “het regent en het is koud”. Dat weet ik al, ik kom ook wel eens buiten.
Ik probeer om elke dag iets leuks mee te maken. Een dochtertje helpt daar heel goed bij, dat scheelt.
Ik kan er van genieten om haar met haar palmpasen stokje te zien lopen. Het haantje al op voor ze het eind van de route bereikt heeft. “Hoezo, nog aan opa en oma laten zien?”
Het verleidelijk vragen om een chocolade eitje, al heeft ze er net 4 op. Het meehelpen in de tuin waarbij ze de net gepote plantjes met veel precisie tussen het onkruid weg weet te trekken. Haar onverbloemde enthousiasme voor de olifanten in de dierentuin, ook al ziet ze die voor de tiende keer.
Er is ooit een initiatief gestart voor een krant met alleen positief nieuws. Geen idee of die nog bestaat trouwens. Maar ik geloof niet dat dit het succes geworden is die men verwachte. Tenslotte is de medemens tegenwoordig vooral op sensatie belust en mag men graag genieten van de ellende van een ander. Sommigen gaan zover dat ze hun wil proberen op te dringen aan hun medemens, en daarbij schijnt alles geoorloofd te zijn. Tot aan het vermoorden van anders denkenden toe.
Ik houd daar niet van. Als je zo nodig je eigen mening op een dergelijke manier moet verkondigen is er blijkbaar ergens iets goed mis gegaan in je bovenkamer. Het lijkt mij dan ook geen overbodige luxe voor deze personen om een plekje te zoeken, ver weg van andere mensen, en proberen om de bomen van hun gelijk te overtuigen. Nu heb ik wel eens gehoord dan bloemen en planten ervan houden als er tegen ze gepraat wordt, dus met een beetje geluk werkt dat voor bomen ook. En gezonde bomen zorgen weer voor een betere luchtkwaliteit, dus twee vliegen in één klap zou ik zeggen.
Ach, ondertussen is het zonnetje weer gaan schijnen. Ik ga nog eens naar buiten om te genieten en mijn positieve energie weer op te laden. En wat nog het mooiste is, de mensen lachen weer. Na een winter chagrijnig kijken zie je met het zonlicht de lach weer terugkeren op straat. Geweldig!