Spreuk Van De Dag

Kent je dat?
Je ziet een leuke vacature staan die precies aansluit bij je wensen voor een nieuwe functie en je ervaringen en vaardigheden.
Dus je doet moeite om een mooie brief in elkaar te zetten, je update je CV en je stuurt je sollicitatie de deur uit.

Na enige tijd komt er een brief van het bedrijf waarin staat dat je wordt uitgenodigd voor een sollicitatie gesprek. Helemaal goed! Top en wat nog meer. Netjes geknipt en geschoren kom je bij het gesprek aan in de juist afgestemde kleren. En dan zie je haar daar zitten.

De dame van P&O.
continue reading…

Ja, we kunnen weer meedoen aan het grote Kerstverhaal van 2008, zie hier.
Zoals ook vorig jaar heb ik mij weer eens gestort op een heus Kerstverhaal volgens het gegeven thema: “Samen zijn”. Het viel weer niet mee, maar dít is hem (althans de eerste, wie weet wat er nog volgt);

‘Koud, koud, koud!!’ riep ze hardop uit. Alsof ze daarmee wat warmte in haar voeten kon schreeuwen. Ze ploeterde nu al een half uur door de kniehoge sneeuw en had geen idee meer waar ze was. ‘Leuk hoor, zo’n wintersport,’ dacht ze. ‘Wat een ellende, ik wil naar huis!’
continue reading…

Kleine kinderen, het blijft leuk.

Afgelopen weekend druk bezig geweest met het verplaatsen van de vijver in de achtertuin. Mooi ding, netjes door de vorige bewoners aan laten leggen door een tuinarchitect. In het midden mooi diep, en aan de randen een ondiep stuk. Lekker voor de visjes om te zonnebaden, nog mooier voor de katten, want ze visten de dure kooikarpers er nog makkelijker uit als een geoefende Grizzly de zalm in hoogtij dagen. En om de vijver een soort van rotstuin met grote keien en ládingen kleine kiezel steentjes. continue reading…

Ik voel me hier niet meer thuis, niet in Nederland tenminste.
Dankzij al die haar en hokjes denken wordt het leefklimaat stukje bij beetje minder gemaakt.

De politiek is een waardeloos zootje bij elkaar. Betutteling en afpersing van de burger is nog niet eerder in de geschiedenis, zoals door mij geleefd, voor gekomen. Egoïsme en onverdraagzaamheid in het verkeer maakt de snelweg tot potentiële moordenaar nummer één. Versterkt door de aanpak van de politie. Daar waar vijf kilometer te hard een boete van € 26,= betekent, wordt het inhaal gedrag van niet kijken en wel afsnijden niet bestraft. continue reading…

Op hetkerstverhaal.nl wordt dit jaar weer een ‘wedstrijd’ gehouden wie het mooiste kerstverhaal kan schrijven.Nu ben ik niet echt een ster in korte verhalen schrijven, en al helemaal niet van maar 550 woorden, maar meer van de columns. Ik wilde in elk geval iets proberen. Daar zijn een drietal verhalen uit voort gekomen die op deze site zijn terug te vinden.

Je kunt hier je waardering over onderstaand (en enig ingestuurde) verhaal geven:

“Driving home for Christmas…” zong de man hardop mee in de auto. De laatste dagen voor kerst was Chris Rea weer volop te beluisteren via de radio. Het was vierentwintig december, kerstavond. En de man zat in zijn auto op weg naar de laatste afspraak van die dag. Half vijf alweer, buiten de auto was het donker en nat. De rode achterlichten in de file voor hem zorgden voor een groot lint die de weg aanduiden die hij nog af te leggen had. continue reading…

De jongen liep door een groot donker bos. Mistflarden dreven tussen de met mos begroeide bomen door en bedekten de grond voor zijn voeten. Hoog boven zijn hoofd vormden de boomkruinen een natuurlijk dak dat het licht filterde waardoor er zich een haast onwerkelijke lichtschakering voor zijn ogen afspeelde. De kleuren van zijn omgeving veranderden bij elke stap van groene naar blauwachtige tinten en weer terug. continue reading…

Nog drie week tot Kerst. Sinterklaas net achter de rug, komt die ellende van Kerst nog.Vandaag of morgen toch maar eens naar de winkel om een lading van die kerstkaartjes te halen. Zootje truttige Kerstzegels erop en op de bus met die dingen. Nádat ik ongetwijfeld een dag of twee kwijt ben aan het opzoeken van alle adressen natuurlijk. Dit jaar ga ik écht alleen die mensen een kaartje sturen die mij er ook een sturen. continue reading…

50 weken per jaar houd ik het journaal bij. 50 weken vol ellende, leugens, bedrog en afgunst. De overige twee week ben ik op vakantie. En hoe druk ik mij die 50 week ook maak om wat er gebeurd in de wereld, tijdens die twee week vakantie interesseert het me allemaal geen zier. Momenteel zit ik op het balkon van een appartement op Gozo wat deze twee week mijn thuis is. Ik kijk uit op de Xlendi-bay en het enige interessante is de weersvoorspelling voor morgen. continue reading…

We hebben nieuwe buren in de straat. Wel wennen hoor. Ze laten zich om de paar uur op hun knieen vallen en murmelen dan wat in zichzelf. Als de vrouw naar buiten mag, dan wordt ze helemaal ingepakt. En de kinderen, die worden verminkt als ze klein zijn. Worden gewoon stukken afgesneden. Ze woonden er net en ze vonden dat wij ons bij hun aan moesten passen. Op zaterdag rusten ipv op zondag, sommige vleessoorten niet meer eten. En waarom je troep in de container gooien als het makkelijker gewoon op straat kan? continue reading…

Soms zit je wel eens op nieuwssites te kijken of er nog iets gebeurd om je heen. Ik wel in elk geval. Beetje naar de Telegraaf, me opwinden over alle ‘leuke’ berichten over hoe onze geweldige medeburgers Nederland naar de kl**** helpen. En snel weer wegklikken als het dagelijkse fotootje van Paris Huppelkut voorbij komt. continue reading…